JAN VERMEER VAN DELFT. ŚW. PRAKSEDA
red. Józef Grabski

 

Wiedeń – Kraków 1991
240 × 260 mm, 28 stron
2 całostronicowe ilustracje kolorowe, 14 fot. kolorowych + 16 fot. czarno-białych
okładka miękka
ISBN 3-900731-40-3
 
Na okładce: Jan Vermeer, Św. Prakseda, 1655,
Kolekcja Barbary Piaseckiej-Johnson, Princeton, NJ

 

 

[publikacja w języku angielskim]
 
 
Wystawa, którą zorganizowano w lecie 1991 roku w Zamku Królewskim na Wawelu w Krakowie miała na celu zestawienie dwóch fascynujących wersji dzieła, z których jedno uznane jest za najwcześniej datowany obraz Jana Vermeera. Vermeer stworzył kopię włoskiej kompozycji na samym początku swojej kariery malarskiej. Eseje Arthura K. Wheelocka z National Gallery of Art, Washington, D.C., oraz Lionela Koeniga z C.E.D.A.R.T. we Florencji, prezentują szeroko zakrojone, metodologiczne studia zarówno z zakresu historii sztuki jak i analiz technologicznych (analizy radiograficzne, badania ultrafioletem, badania pigmentów).
 
 
SPIS TREŚCI
 
JÓZEF GRABSKI, JACEK PURCHLA — Wprowadzenie
ŚW. PRAKSEDA
JAN VERMEER 
FELICE FICHERELLI 
ARTHUR K. WHEELOCK, JR. — “Św. Prakseda”: Najwcześniejsze, datowane dzieło Vermeera
LIONEL KOENIG — Analizy naukowe 
DANE TECHNOLOGICZNE
“ŚW. PRAKSEDA” JANA VERMEERA 
“ŚW. PRAKSEDA” FELICE FICHERELLI’EGO
PORÓWNANIE ANALIZ RADIOGRAFICZNYCH DZIEŁ
OBRAZY VERMEERA I FICHERELLI’EGO
BIBLIOGRAFIA